Historia i ewolucja taktyki

Rożne warianty i zmiany taktyczne

Po rewolucji holenderskiej nastąpiły fazy kolejnych kombinacji i zmian i prób połączenia kilku schematów w jeden. Jedną z najbardziej efektywnych syntez pomiędzy różnymi modułami była taktyka przyjęta przez Włochów Enzo Bearzota, którzy zdobyli tytuł mistrza świata w 1982 roku, przyjmując schemat gry zwany „strefą mieszaną”.

W schemacie Bearzota obrona szanowała kanony włoskiej piłki, z rygorystycznym indywidualnym kryciem, z kolei w pozostałych formacjach azzurri grali strefowo, często wymieniając się zadaniami.

Samo krycie indywidualne i strefowe w obronie było tematem gorących dyskusji we Włoszech, podobnie jak przed laty pomiędzy zwolennikami „Il sistema” oraz „Il metodo”.

Pierwsze scudetto zdobyte przed drużynę ustawioną pod krycie strefowe, to zdobyte przez Romę w 1983 roku, prowadzoną przez szwedzkiego trenera Nilsa Liedholma, który zdobył tytuł mistrza kraju także cztery lata wcześniej z Milanem. Zespół rossonerich prowadzony wówczas przez niego nie stosował jednak obrony strefowej. Stopniowo strefa ugruntowała swoją pozycję, tracąc jednak niektóre typowo holenderskie cechy, które były karane przez nowe przepisy.

Ostatnia ewolucja dotyczyła zatem głównie konfiguracji obronnej. Pojawiła się formacja złożona z pięciu defensorów oraz trzyosobowa linia obrony, której zawodnicy cofają się jedynie w przypadku groźnych sytuacji.

Obecnie najczęściej stosowanymi modułami są nieśmiertelne 4-4-2, które nadal gwarantuje najlepsze pokrycie przestrzeni, 4-3-3, które faworyzuje fazę ofensywną orasz 3-4-1-2, które zapewnia obecność rozgrywającego bedącego mózgiem drużyny.

Każdy zespół dostosowuje odpowiedni schemat do graczy, których posiada w składzie. Już dawno porzucono myśl o ustawianiu zawodników pod abstrakcyjne schematy taktyczne. W konsekwencji występuje nieskończona wręcz różnorodność formacji, uwzględniając również częste powroty do przeszłości. Holenderski futbol totalny z lat ’70 pozostaje wciąż ostatnią najbardziej rewolucyjną zmianą w historii taktyki. Od tego czasu trwa jedynie ciągłe udoskonalanie i dostosowywanie schematów, a futbol wciąż czeka na nowego innowatora.

Na podstawie tekstów „Storie di schemi” oraz „L’evoluzione della tattica”

Strony: 1 2 3